จุนมยอนถูกชานยอลอุ้มมาตลอดทาง ไม่รู้เพราะความเมา หรือ ความต้องการส่วนลึกกันแน่ที่ทำให้ขาดความรู้สึกผิดชอบชั่วดี จุนมยอนคล้องคอชานยอลไว้ก่อนจะเลื่อนใบหน้าหวานที่สวยกว่าผู้หญิงขึ้นไปจูบคนตรงหน้า จะบอกว่าโหยหาก็ได้ ตั้งแต่รู้จักกันมา นอกจากวันไนต์กับผู้หญิง ก็มีแค่เซฮุนกับชานยอลมาตลอด ถึงจะมีเซฮุนแล้ว แต่การมีชานยอลด้วยก็ถือว่าเป็นสีสันเรื่องบนเตียงอย่างหนึ่ง สำหรับเซฮุนที่เป็นถึงเจ้าของหัวใจ ชานยอลก็คงเป็น sex toy เคลื่อนที่ได้สำหรับพวกเขา
"อย่าโยนลงบนเตียงแบบนั้นชานยอล เกิดเตียงแข็ง"เซฮุนดุเพื่อนรักที่เล่นโยนคนรักลงบนเตียง
"ไม่เป็นไร"
"ชอบความเจ็บปวดรึไง"
"อย่าดุหนู"
"โคตรโมเอะเลยว่ะฮุน ถ่ายรูปแป่บ"
"โรคจิตนะมึง"
จุนมยอนนอนลงก่อนจะอ้าขาออกเป็นรูปตัว M สายตาที่เชิญชวนคนทั้งคู่ทำให้ชายหนุ่มทั้งสองสติกระเจิง
"งานนี้ใครถอดก่อนได้"
"ไอ้เชี่ยชาน"
เซฮุนผลักชานยอลออกกระเด็นไปก่อนจะถอดเสื้อตัวเองออก แล้วมัดมือจุนมยอนไว้เหนือศีรษะผูกกับเตียงนอน
"ผมจะลงโทษเด็กดื้อแบบคุณ ให้ไปยั่วใครไม่ได้อีก"เซฮุนถอดกางเกงตนเองออก ก่อนจะดึงกางเกงคนใต้ร่างให้หลุดออกมา ฝ่าเท้าน้อยๆเริ่มสนุกที่จะมาแตะลูบมัดกล้ามตั้งแต่ไหล่ไล่ลงมาแผงอกวนไปรอบๆหน้าท้องที่เต็มไปด้วยมัดกล้าม ก่อนจะวนถูแกนกายขนาดใหญ่ที่ยังสงบ ฝ่าเท้าอีกข้างยกขึ้นมาประกบแกนกายนั้นก่อนจะรูดขึ้นลงจนมันเริ่มขยายใหญ่ขึ้น
ชานยอลเองก็ถอดเสื้อผ้าหมดแล้วก่อนจะขึ้นมานอนข้างๆคนตัวเล็กประกบจูบอย่างชำนาญ มือหนาก็เลิกเสื้อเข้าไปขยี้หัวนมให้ชูชันขึ้นมา
"อือ..."
เซฮุนก้มลงไปกลืนกินแกนกายเล็กนั้นก่อนจะรูดรั้งจนแกนกายเล็กชูชันจนเต็มที่ ทั้งรูด ทั้งจูบแกนกายเล็กอย่างรักใคร่ จุนมยอนดันหน้าชานยอลออกเพราะอยากมองหน้าคนรักตอนที่กำลังจะพาตนขึ้นสวรรค์ ชานยอลได้แต่จิปากอย่างเซ็งแต่ก็ทำอะไรไม่ได้ สายตาที่แสนมีสเน่ห์กำลังจ้องมองคนตัวเล็กตรงหน้า จนแทบจะละลาย เซฮุนคายแกนกายออกมาก่อนจะจูบทักทายมันอีกครั้ง นิ้วมือยาวๆส่งไปแตะที่ริมฝีปากชมพูนั้นหยอกเย้าก่อนจะได้รับความเปียกชื้นของลิ้นที่เริ่มเลียตามนิ้วมือ มืออีกข้างก็ยังช่วยปรนเปรอกายเล็ก ยิ่งรูดมากขึ้นเท่าไหร่ คนตรงหน้าก็ยิ่งดูเลียนิ้วเขาเท่านั้น
"จะทำก็ต้องใส่ถุง"เซฮุนหยิบถุงยางที่วางบนเตียงโยนไปให้เพื่อนรักที่นั่งมองอยู่
"ไม่ยุติธรรม"
"หรือจะแค่ยืนดู"เซฮุนขู่ ก่อนจะถ่มน้ำลายตนลงบนช่องทางรักที่ขมิบเชิญชวน ก่อนจะลงลิ้นให้คนรักเสี่ยวสานเล่นๆ นิ้วมือที่เปียกชุ่มน้ำลายเริ่มสอดเข้าไปทีละนิ้วให้ช่องทางรักได้ปรับตัว
"ไม่เอานิ้วแล้ว...จะเอาของฮุน"
"...หึ"
"นี้มึงได้สอดแล้วเหรอ"
"ข้ามหน้าข้ามตากูมาก"
"นี้ สติ แค่นี้ก็บ้ามากแล้วที่ลากมึงมาด้วย"เซฮุนตวาดใส่ ให้ตายสิจะเอาไอ้หูกางขี้บ่น ขี้น้อยใจมาทำไม นี้ไม่ใช่สนามเด็กเล่น แต่มันคือสนามรักของเขาและคนรัก
"เบื่อตัวแถมจริงๆ"
"เพื่อนน้อยใจนะ"
"อ๊ะ..จะทำก็รีบทำ พูดมากจะให้ชานทำนะ"จุนมยอนกำลังจะอารมณ์เสียใส่เขา จึงได้แต่ชี้หน้าคาดโทษเพื่อนรัก ก่อนจะสวมถุงยางให้ตนเองก่อนจะเอามาถูกับร่องก้นงอนๆนั้น
"ใส่มาได้แล้ว"
"ผีร่านตัวไหนเข้าสิง"เซฮุนจูบคนตรงหน้าเบาๆ
"คิมจุนมยอนไง"
"อ๊ะ..อ๊ะ...เจ็บ"
เซฮุนสอดกายใหญ่เข้ามาทีเดียว ก่อนจะจับสะโพกให้ช้อนขึ้นมาซอยแกนกายแบบไม่ยั้ง คนตัวเล็กดิ้นถีบไปมาทั้งเจ็บทั้งเสี่ยว ชานยอลปีนขึ้นเตียงมาอีกครั้งพรมจูบบนใบหน้าก่อนจะจูบริมฝีปากนั้น จุนมยอนกัดลิ้นเขาจนเลือดออก แต่ก็ไม่ว่าอะไรเข้าใจว่าคนตัวเล็กคงกำลังเจ็บมากๆ
"ชาน...อ๊ะ..แกะมัดที..อ๊ะ อ๊า"จุนมยอนส่งสายตาถ้าเขามองก็เป็นสายตาที่แสนยั่วยวนบางทีเจ้าตัวคงไม่รู้
"ไม่ให้แกะ เด็กดื้อ อ๊ะ อ๊ะ ต้องถูกลงโทษ"เซฮุน จับสะโพกแน่นขึ้นก่อนจะกดแกนกายเข้ามาให้ลึกและเร่งความเร็วอีก
"อ๊ะ ไม่ไหว..อ๊ะ เซ..ฮุน"
"ชานยอล..."
ชานยอลมองเพื่อนรักที่กำลังมีความสุข ส่วนคนตรงหน้าช่างดูน่าสงสารเหลือเกิน เสียงร้องที่ดังมากขึ้นชานยอลเลยตัดสินใจบีบปากเล็กๆนั้น ก่อนจะค่อยๆสอดกายใหญ่เข้าไป เพื่อหยุดเสียงร้องนั้น
"อ๊ะ อ๊ะ คุณหนู"
จุนมยอนช่วยอมแกนกายนั้น ยิ่งช่วงล่างโดนเซฮุนกระแทกแรงเท่าไหร่ ความเสี่ยวสานก็มาตกที่ชานยอล จุนมยอนทั้งอมทั้งเลีย ทั้งจูบแกนกายเขา ใบหน้าน่ารักกำลังเอาอกเอาใจเขาจนชานยอลต้องปลดปล่อยออกมาจนเต็มถุงก่อนจะต้องเสียเวลาหาอันใหม่มาใส่
เซฮุนที่ตอนนี้ถอดเครื่องป้องกันออกเหมือนกัน เริ่มแกะเสื้อที่มัดแขนจุนมยอนไว้ พลิกจุนมยอนให้คว่ำหน้าลงก่อนจะยกสะโพกลอยขึ้นมาก่อนจะสอดใส่อีกครั้ง สายตายั่วยวนของจุนมยอนมองมาที่ชานยอล ก่อนจะมองต่ำลงมาที่แกนกายกำลังชูชันก่อนจะเลียริมฝีปาก
"อ๊ะ...อยากกิน ไอติมชาน"
"ร่านจริงๆ เอานี้ไปกิน"เซฮุนหยิบกางเกงในของตนม้วนแล้วยัดเข้ามาในปากจุนมยอนแทนก่อนจะเร่งสะโพกจนคนตัวเล็กจิกผ้าปูที่นอนเกร็งเสี่ยวสุดๆ น้ำรักที่ฉีดพ้นออกมาเลอะที่นอนทำให้เซฮุนยิ้มร้าย ก่อนจะก้มตัวลงมากัดไหล่คนรัก
"เป็นซาดิสเหรอมึง"ชานยอลเดินมาตรงหน้าจุนมยอน ก่อนจะหอมแก้มอีกครั้ง แล้วเอา กางเกงในนั้นออกจากปากคนตัวเล็ก เท่านั้นแหล่ะ เสียงร้องก็ระเบิดออกมา
"อ๊าา อ๊ะ เซฮุน แรงอีก แรงอีก...อ๊ะ"
เซฮุนยักคิ้ว ใครกันแน่ที่ชอบความรุนแรง เซฮุนจิกผมจุนมยอนขึ้นมา มือร่างบางต้องการความรุนแรง ริมฝีปากที่อ้าออกเมื่อชานยอลเอาแกนกายมาตบใบหน้าขาวๆนั้น
"จ๊วบ จ๊วบ"เสียงริมฝีปากที่รูดแกนกานอย่างรุนแรนจนชานยอลต้องเอามือกดหัวคนตัวเล็กให้รับแกนกายนั้นให้สุด ก่อนจะซอยสะโพกไม่ยั้ง
"ผมรักคุณ...จุนมยอน"ชานยอลแตกคาปากคนตรงหน้าทันที ก่อนจะฉีดน้ำรักใส่ใบหน้าคนตรงหน้า
"กูบอกว่าไง..ให้มึงใส่ถุง"
"ไม่แฟร์กับกู"ชานยอลยังคงเถียง จุนมยอนฝืนตัวขึ้นมาทั้งที่แกนกายเซฮุนยังกระแทกอยู่ บังคับให้ชานยอลนอนลงบนเตียง ก่อนจะจูบอย่างดูดดื่ม มือน้อยๆรวบแกนกายทั้งของตนและชานยอลไว้ ก่อนจะขยับตามแรงที่เซฮุนส่งมา ชานยอลกวาดเลียน้ำรักของตนที่เต็มใบหน้าหวานก่อนจะสอดลิ้นที่มีคราบน้ำรักเข้าปากคนตัวเล็ก
"อร่อยจัง"
"ทำไมขี้ยั่ว..อ๊ะ จุนมยอน..จูบผมบ้าง"เซฮุนเล่นหมุนควงคนตัวเล็กให้หันกลับมาช้อนให้นั่งทับแกนกายของชานยอลที่ยังคงตั้งชัน แต่ไม่สามารถสอดใส่ช่องทางรักได้ เพราะความใหญ่ของเพื่อนรักก็เต็มช่องเล็กนั้นแล้ว
คนตัวเล็กแม้จะจูบกับเซฮุน แต่มือน้อยๆก็ยังมาแหวกร่องก้นของตัวเองโอบล้อมแกนกายใหญ่ของชานยอลไว้ ก่อนจะเสียดสี สร้างความเสี่ยวให้ชานยอลต้องจับสะโพกเล็กนั้นไว้ให้แน่น คนตัวเล็กคล้องคอเซฮุนไว้ ก่อนจะแลกจูบกันโดยมีแกนกายเซฮุนที่ฉีดพ้นน้ำรักไม่หยุด ก่อนจะเดินเครื่องต่อ เซฮุนอุ้มจุนมยอนออกมา แต่ชานยอลก็ยังเดินตามมาประกบ
"ช่วยยกตัวจุนมยอนหน่อย"
"ดีมาก..."
"เค้ากลัวตก"จุนมยอนตอนนี้สายตาเป็นเด็กน้อยขี้กลัวกอดคอเซฮุนไม่ยอมปล่อย แม้ชานยอลจะช่วยอุ้มจากด้านหลัง
"มียักษ์อุ้มขนาดนั้น ตกผมจะยิงมัน"
"กูเป็นสนามอารมณ์มึงเหรอ สั่งกูจริง"ชายยอลโวยวายอีก จุนมยอนจึงสละมือมาจับคนขี้โวยวายจูบแทน พร้อมกับเป็นการกลั้นเสียงความเสี่ยว เมื่อเซฮุนเริ่มกระแทกแกนกายอีกครั้ง
"อ๊ะ อ๊ะ"
"จะถึงแล้ว..ตรงนั้น อ๊ะ อ๊าาาาา"จุนมยอนปลดปล่อยออกมาเต็มหน้าท้องคนรัก โดยชานยอลเองก็ต้องเร่งมือช่วยตัวเองจนแตกใส่ก้นขาวๆ ร่างบางเอื้อมตัวเองมากอดเซฮุนไว้ก่อนจะช่วยขย่มสะโพกให้คนรักถึงฝั่งฝัน
"อ๊ะ อ๊ะ จุนมยอน ผมรักคุณ"
"เราก็รักเซฮุนเหมือนกัน"
"..."
ชานยอลเงียบพูดไม่ออก เมื่อกี้เขาก็บอกรักคนตัวเล็ก แต่กลับไม่มีคำพูดใดใดออกมา แอบถอยมานั่งเงียบๆคนเดียวที่มุมห้อง ยืนดูคนรักสองคนที่ยังกอดกัน เขายอมแพ้แล้วจริงๆ แม้จะได้มีอะไรกัน แต่นั้นไม่ใช่ความสุขเขาเลย ชานยอลจุดบุหรี่ก่อนจะเดินไปสูบที่ระเบียงข้างนอก เสี่ยวความคิดหนึ่งที่เขาคิดถึงใครอีกคน ก่อนจะหยิบมือถือขึ้นมาดู มีข้อความราตรีสวัสดิ์ บ่นนู้นนี้ไปเรื่อย แต่มันก็กลายเป็นรอยยิ้มเขาแทน
"ยิ้มอะไรชาน"คนตัวเล็กตอนนี้ถูกหอตัวด้วยผ้าห่มสีขาวเดินออกมารับลม โดยมีเพื่อนรักที่เดินคาบบุหรี่ตามมา
"ผมไม่อยากผิดพลาดแล้ว เธอคนนั้นคงไม่ชอบใจแน่ ถ้ารู้เรื่องพวกเรา"ชานยอลคิดถึงคำพูดที่หญิงสาวที่หน้าตาเหมือนกันกับจุนมยอนพูด
"จริงจังกับจุนฮี"
"ผมอยากมีความรัก ที่ให้กันทั้งสองฝ่าย ไม่ใช่แบบนี้"ชานยอลมองหน้าจุนมยอนนิ่ง ก่อนที่จุนมยอนจะเดินมากอดเขาไว้ และจูบลา
"ฉันเชื่อว่าตอนนี้ยังไม่มีอะไรสายเกินไป ขอให้นายพบกับความรักนั้นนะ"จุนมยอนยิ้มละมุน นางฟ้าของเขา ความรักครั้งแรกของเขา หันไปมองเพื่อนรักที่ยืนมองเงียบๆ ไม่รู้หมอนี้ทนได้ยังไงกับความสัมพันธ์แบบนี้ แต่แค่เห็นว่าเพื่อนเขาเองก็ยังคงจับมือคนตัวเล็กก็คิดได้ว่าคงไม่ต้องทำความเข้าใจอะไรมาก รักก็คือรัก....
มีแต่เขาที่ต้องก้าวเดินออกจากความสัมพันธ์นี้เพื่อไปหาแสงสว่างใหม่ข้างหน้า
