NC cut HunHo SH94 Siberian Husky ep.7
✿.｡.:*.:｡✿*ﾟ✿.｡.:*.:｡✿*ﾟ✿.｡.:*.:｡✿*ﾟ
กางเกงนอนของจุนมยอนถูกเจ้าตัวถอดออกกองไว้กับเข่า
ก่อนที่เจ้าตัวจะจัดแจงท่าทางหมอบคลานเหมือนเป็นสัตว์สี่ขา
ตอนนี้จุนมยอนไม่สนใจอะไรแล้วทั้งทั้ง
ใครจะหาว่าเขาวิปริตหรืออะไรก็ตามแต่ที่อยากสมสู่กับสุนัขเขาก็ไม่ว่าเพราะรู้ดีว่าสุนัขตัวนี้เป็นใคร
แววตาที่เหมือนจะยั่วยวนถูกมองมายังสุนัขไซบีเรียนตัวใหญ่ขนสีดำสุดหล่อของตน
“ทำให้ฉันเป็นของนายสิเซฮุน”
เมื่อสิ้นคำสั่งก็เหมือนปลุกสัญชาตญาณดิบของอีกฝ่าย
เซฮุนไม่เคยรอชาในเรื่องแบบนี้
จมูกชื้นของอีกฝ่ายพยายามแตะดมกลิ่นบริเวณช่องทางรักของคนตัวเล็กที่ตอนนี้มอบคลานเหมือนเป็นสุนัขเพศเมีย
ลิ้นร้อนค่อยๆแตะชิมความหอมหวานเฉพาะกลิ่นกายที่แม้แต่เจ้าตัวก็ไม่เคยรู้ว่าตนเองมีกลิ่นกายที่แสนยั่วยวนต่อสัตว์เพศผู้แบบเขา
ลิ้นหนาค่อยๆควัดเลียช่องทางรักนั้นให้ชุ่ม
ก่อนจะเริ่มเกร็งลิ้นของมันเพื่อสอดแทรกเข้าไปอย่างคุ้นชิน
“อื้มมม”แม้ว่าจะเจ็บเพราะทั้งคู่ไม่ได้มีอะไรกันมานาน
แต่จุนมยอนก็พยายามที่จะผ่อนคลายให้อีกฝ่ายได้เข้าในตัวเขาให้มากที่สุด
จุนมยอนพยายามหลับตาแล้วจินตนาการว่าคนรักของเขาไม่ใช่สุนัข
แต่เป็นเซฮุนยามที่เป็นมนุษย์ แต่เมื่อลืมตาแล้วให้ไปมองแต่ละครั้งร่างกายนี้ก็ยังคงเป็นสุนัขเหมือนเดิม
จุนมยอนจึงต้องยอมรับชะตากรรมนี้ไว้
แม้จะอยู่ในร่างไหนจุนมยอนก็ยอมรับว่าเซฮุนทำให้เขาตื่นเต้นในบทรักนี้ได้เสมอ
เจ้าสุนัขหนุ่มเดินวนรอบกายของจุนมยอนที่ตอนนี้ถึงกับขาสั่นเพราะลิ้นของตนที่ทำเอาอีกฝ่ายถึงกับปลดปล่อยน้ำรักออกมา
เซฮุนใช้ลิ้นตนเองเลียใบหน้าคนรักที่ตอนนี้ชุ่มเหงื่ออย่างมาก
เซฮุนรู้ดีถึงความต้องการของอีกฝ่ายแต่ตนเองก็อยากแกล้งคนตัวเล็กนี้อีกนิด
เซฮุนวิ่งหายเข้าไปในห้องนอนก่อนจะหาผ้าปิดตามาให้อีกฝ่าย
จุนมยอนเข้าใจว่าเซฮุนไม่อยากให้คนรู้สึกไม่ดีที่มีอะไรกับเขาในร่างนี้
จึงยอมที่จะปิดตาตนเองลง
เมื่อมั่นใจว่าคนรักจะมองไม่เห็นเจ้าหมาหนุ่มก็วนกลับมาด้านหลังก่อนจะใช้ลิ้นตนเลียก้นนิ่มนั่นอีกครั้ง
ก่อนจะเริ่มเท้าขาตนปีนขึ้นมาคร่อมกายคนตัวเล็ก
“ฉึบ...”
“อื้ออออ
เซฮุน”จุนมยอนครางเบาๆเมื่อรู้สึกเหมือนมีอะไรที่เล็กๆถูกสอดเข้ามาในร่างกายตนเอง
แต่เจ้าตัวไม่รู้ว่ามันคืออะไร มันเล็กและแข็งกว่าลิ้นที่ตนเคยเจอประจำ
เซฮุนที่ตอนนี้คืนร่างเดิมเป็นคนกำลังใช้นิ้วของตนสอดเข้าไปในช่องทางรักเพื่อเบิกขยายทาง
ก้นนิ่มของอีกฝ่ายกำลังขยับตามนิ้วมือที่กำลังสอดกระแทกเข้าไป
“อื้อ อืมมม”จุนมยอนกัดปากตนเองเบาๆกับความเสี่ยวนี้
โดยไม่รู้เลยว่าตนเองกำลังถูกหมาเจ้าเล่ห์หลอกล่อ
กายใหญ่ที่เริ่มชูชันถูกจับตีเบาๆที่ก้นนุ่มเด้งของคุณหมอหนุ่ม
ก่อนที่เซฮุนจะค่อยๆกดมันเข้ามาในช่องทางรักที่เริ่มผ่อนคลายนั่น
แท่งร้อนที่ค่อยๆถูกกลืนไป
ทำเอาเด็กหนุ่มถึงกับต้องซี้ดปากอย่างห้ามไม่อยู่ในความเสี่ยวนั่น
แต่เจ้าตัวก็ต้องข่มใจกลั่นเสียงความสุขนั่นไว้
“ปั่ก ปั่ก”
จังหวะจ้วงแทงที่รุนแรง
และเน้นย้ำทำเอาจุนมยอนครางกระเส่า
“อื้อออ อ่ะ อา อ่ะ
เซ..ฮุน”
จุนมยอนแทบจะเท้าแขนตนเองไว้ไม่ไหวเมื่อเจอแรงกระแทกที่ทำเอาตนเองถึงกับปากคอสั่น
เสี่ยวและเจ็บมากจนร่างบางอยากจะขอให้อีกฝ่ายหยุด
ยิ่งเสี่ยวช่องทางรักของจุนมยอนก็ยิ่งบีบรัดแก่นกายของอีกฝ่าย
จนตอนนี้เซฮุนต้องคาบเสื้อตนเองไว้แน่นกลั่นเสียงแห่งความหฤหรรษ์ของตนเอง เขาอยากจะร้องออกมาดังๆเอยชมอีกฝ่ายที่ทำให้เขาเสี่ยว สุดๆได้ขนาดนี้
แต่ความขี้แกล้งเขามีสูง
“อ่ะ อา..เซฮุนเบาหน่อย
เจ็บ”จุนมยอนครวญครางอย่างมาก
“ซี้ดดดด เซฮุน ไม่ไหว อ่ะ
ไม่ไหวแล้ว”จุนมยอนตอนนี้ถูกจับถ่างขาออกมาก
ก่อนจะถูกอีกฝ่ายซอยสะโพกอย่างยับเหมือนเป็นสุนัขตัวเมีย
แม้ร่างบางจะแทบเท้าแขนไม่ไหวแต่สะโพกกลมกลับยังคงถูกจับให้รองรับกับแกนกายใหญ่นั่นไม่หยุด
“อ่ะ รุนแรงไปแล้วเจ้าหมาลามก”จุนมยอนประท้วง
แต่กลับรู้สึกถึงลิ้นร้อนที่เลียแผ่นหลังตนเอง
ก่อนที่จะลากขึ้นมาถึงซอกคอที่หอมหวานก่อนที่เซฮุนจะกัดลงมาที่ไหล่ลาดให้เป็นรอยคมฟันของตนเอง
“อ่ะ..เจ็บนะ”จุนมยอนร้องประท้วงอีกครั้ง
“ร้องอีกสิ...”เสียงทุ้มต่ำกระซิบข้างหูอีกฝ่ายทั้งที่ช่วงล่างยังคงทำหน้าที่ของมันไม่ขาดตกบกพร่อง
จุนมยอนตกใจมากที่ได้ยินเสียงของอีกฝ่าย
จึงรีบดึงผ้าปิดตาออก ก่อนจะมองเห็นใบหน้าหล่อที่เป็นมนุษย์
“เซ...ฮุน
อื้ออออ”
ยังไม่ทันจะพูดอะไรก็ถูกใบหน้าหล่อเหลายื่นเข้ามากดจูบช่วงชิงคำพูดตนไปหมด
ริมฝีปากที่บดเบียดกันไม่มีใครยอมใคร
ทำให้ทั้งคู่รู้สึกดี ก่อนที่น้ำรักมากมายจะถูกฉีดเข้าไปยังช่องทางรัก
เซฮุนถอนกายออกก่อนจะพลิกจุนมยอนให้ร่างนั้นอยู่ใต้อาณัติเขา
ก่อนจะระดมจูบอีกครั้ง
“คิดถึง”จุนมยอนว่า
“ผมกลับมาแล้ว
กลับมาบ้านเราแล้ว”เซฮุนบอกคนรักของตนเอง
ไม่รู้เพราะความคิดถึงหรือเพราะความโหยหากันมากเกินไปทำให้บทรักนั่นเกิดขึ้นกินเวลายาวนานต่อ
จะรู้ตัวอีกทีจุนมยอนก็ตื่นมาปวดหัวกับสภาพห้องนอนของตนเองที่เจ้าดื้อทำข้าวของในห้องพังขนาดนี้
ติดตามอ่านต่อได้ที่
No comments:
Post a Comment