ฉาก cut บนรถบัส
ความร้อนของกองไฟหรือจะสู้เด็กหนุ่มตรงหน้าได้ มือแกร่งโอบกอดเอวเขาไว้ แม้จะพยายามดิ้นหนีคนตรงหน้า เพราะกลัวจะมีใครมาเห็น วันนี้ไม่ใช่วันที่เขาฮีท แต่ฮอร์โมนคนน้องรึเปล่าที่ตอนนี้ดูจะเป็นหนุ่มเต็มตัว เพียงแค่ 8 เดือนที่เจอกันร่างกายที่คิดว่าเป็นอัลฟ่าที่แข็งแกร่งมาตลอด กลับมารู้ความจริงว่าเป็นแค่เพียงโอเมก้า สิ่งที่ใครๆก็มองว่าเป็นแค่เพียงเครื่องตอบสนองทางเพศ แต่เด็กน้อยคนนี้ก็มาเปลี่ยน...คู่แห่งโชคชะตา
"พี่...หอมจัง..ฮีทรึเปล่า"
เด็กหนุ่มซุกซอกคอของเขา กลิ่นหอมเหรอ วันนี้ยังไงก็ไม่ใช่วันนั้นของเดือนจะเป็นแบบนั้นได้ไง
"ฮุน"
"ไปที่รถบัสกันเถอะ...ที่นั้น น่าจะเก็บกลิ่นเราได้"
เชื่อเถอะว่าเขาไม่ฮีท แต่เด็กนี้กำลังจะแตกเนื้อหนุ่ม..หรือเรียกว่า rut..แต่เมื่อคู่โชคชะตาต้องการ โอเมก้าอย่างเขาจะปฏิเสธยังไง
ทันทีที่ขึ้นมาบนรถบัสเด็กหนุ่มตรงหน้าก็เล่นไม่พูดพร่ำทำเพลงใดๆ จับเขาจูบบดเบียดแลกลิ้นกันอย่างเมามันส์ แม้จะไม่ฮีท แต่สมองก็ตอบสนองเรื่องอย่างว่าได้ก็เขาไม่ได้ตายด้านนิ เด็กหนุ่มอุ้มคนพี่ขึ้นพาดบ่าแกร่งนั้น เป็นครั้งแรกที่รู้สึกว่าเด็กน้อยของเขาตัวโตมากแล้ว
"หยุด..ก่อน"
"น้องฮุน...ผมหยุดไม่ได้"
"แต่พี่ไม่ได้ฮีท"
"หรือ..ผมฮีท"
"เค้าเรียกว่า รัท"
"จะอะไรก็ช่าง...แต่ผมต้องการพี่"
"แค่พี่เท่านั้น"
"อือออ.."เด็กหนุ่มวางเขาลงที่เบาะหลังรถที่สามารถนอนยาวได้ ก่อนจะจูบปลอบคนพี่ แต่ไม่วายมือก็เลื้อยเข้าไปในเสื้อคนพี่
ริมฝีปากที่ถอนออกก่อนจะเปลี่ยนมาเป็นลากลิ้นเลียตั้งแต่ซอกคอจนไล้วนลงมาที่หัวนม ก่อนจะดูดกิน สร้างความเสี่ยวให้กับซูโฮอย่างมาก
"เสี่ยว..น้องฮุน"
"อ๊ะ เซฮุน..จะทำอะไร"
เซฮุนจับมือซูโฮให้มาช่วยรูดซิบกางเกงเข้าออก แก่นกายใหญ่ปูดโปนเด้งออกมาจากเป้ากางเกง มันใหญ่จนซูโฮเริ่มกลัว
"พี่ครับ น้องฮุน อึดอัดตรงนี้"
เสียงเด็กน้อยของเขาเริ่มเปลี่ยนมางอแง นี้คือช่วงเปลี่ยนผ่านวัยที่แท้จริงเหรอ ยังมีความเด็กและวัยรุ่น
ซูโฮมองแกนกายที่ชี้หน้าเขาอยู่ เขาเองก็ไม่ได้พร้อมหรือทำใจมาขนาดนั้น กับสถานการณ์ในตอนนี้
"ผม..ปวด..น้องฮุน ปวดจังเลยครับ"
สายตาร้อนแรงตอนแรกเปลี่ยนเป็นสายตาเด็กน้อยของเขาอีกครั้ง ซูโฮกลืนน้ำลาย ในหัวก็คิดว่าจะทำยังไง
"กินมันเข้าไปได้ไหมครับ"
"หา"
"หรือจะให้ผมสอดเข้าไปในตัวพี่ดี"
เจ้าเด็กนี้กลับไปกลับมา..ซูโฮกอดคนน้องไว้ ก่อนจะเอื้อมมือมาจับแท่งรักที่ตอนนี้พยายามเสียดสีกับกางเกงของเขา มือที่ช่วยชักรูด ริมฝีปากที่ยังคงจูบกัน ทำเอาเด็กหนุ่มเตลิด จนเผลอกัดลิ้นคนพี่ กลิ่นฮอร์โมนกุหลาบปะปนกะกลิ่นเลือดในปากทำเอาเด็กหนุ่มมีความต้องการที่เพิ่มขึ้น
เซฮุนอุ้มซูโฮวางไว้ที่พื้นโดยที่ตนเองนั่งบนเบาะ ก่อนจะเชยคางคนพี่ให้ขึ้นมารับจูบ
"กินมันเข้าไปที พี่ครับ"
เซฮุนจับแก่นกายตีปากซูโฮเบาๆ เมื่อคนน้องพูดขอย้ำๆ ซูโฮจึงจูบแกนกายนั้นเบาๆ ก็จะใช้ลิ้นเลียแท่งรักนั้น สายตาก็มองดูคนน้องมีความสุข
"อ้าม"
"อือ..พี่..อือออ"
ซูโฮดูดแกนกายขึ้นลง แต่เหมือนยิ่งทำแกนกายนี้ก็ขยายใหญ่ได้อีก ปากน้อยๆเริ่มครอบครองไม่ไหว จนต้องคายออกมา และใช้มือช่วยรูดรั้งต่อ
"อือ...อ๊ะ อ๊าาา"
"จ๊วบบบบ จ๊วบบบ"
"เร็วๆ ..ซูโฮ ...อ๊า อ๊าา"
"กอดผมที"
ซูโฮคายแกนกายออกมาเมื่อคนน้องแตกน้ำรักออกมา ก่อนจะปีนขึ้นมากอดคนน้องไว้แลกจูบกันอย่างโหยหา
"ต่อกันเลยไหม"
ซูโฮเริ่มกลัวการจะไปต่อในอีกขั้น เสียงของยุนอาดังขึ้นมาในหัว สิ่งที่คุณแม่ของเซฮุนขอไว้
"อย่าครับ"
เซฮุนที่ตอนนี้กำลังเอื้อมมือมาปลดกางเกงคนพี่ออกหยุดชะงัก หลังจากปลดปล่อยไปครั้งหนึ่งก็พอจะได้สติขึ้นมาบ้าง
"พี่ไม่อยากให้คุณน้าเสียใจ ที่ฝากน้องให้พี่ดูแล"
"...."
"ครับ... แค่กอดแบบนี้สักพักนะ"
เซฮุนต้องยอมแพ้ มันไม่ง่ายเลยที่อัลฟ่ากลัดมันแบบเขาต้องอดกลั้น เพียงเพราะคำขอของคนรัก แม้จะแอบขยับสะโพกให้เสียดสีกับคนในอ้อมกอดเพื่อบรรเทาความต้องการจนปลดปล่อยใส่กางเกงของคนพี่ ก่อนจะเก็บแท่งรักกลับเข้าไปให้นอนสงบ ก่อนจะนอนแหงนหน้าไปบนเบาะรถโดยซูโฮเองก็นั่งกอดเขาอยู่
"เมื่อกี้ผมมีความสุขมากนะ"
"พี่รู้"
"นายไม่ใช่เด็กน้อยแล้ว"
คำว่าเด็กน้อย ไม่ได้หมายถึงสภาพร่างกายที่เปลี่ยนไป แต่หมายถึงจิตใจที่เริ่มเข้มแข็ง คนน้องต้องต่อสู้กับอาการรัทของตน น้อยอัลฟ่าที่ทำได้ หากเกิดอาการแบบนี้ ต่อให้ช้างมาฉุดก็เอาไม่อยู่หรอก
แต่เซฮุนทำได้ ก็แปลว่าเด็กนี้ สามารถที่จะควบคุมตัวเองได้ และน่าจะปกป้องคนรักของเขาได้
"ผมรักพี่นะ"
"พี่ก็เหมือนกัน"
ริมฝีปากของทั้งคู่เคลื่อนเข้าหากันอีกครั้ง ไม่ใช่จูบที่ร้อนแรง แต่เป็นจูบที่ละมุนละไมเพื่อขอบคุณสำหรับความสุขของกันและกัน
เชิญตามตอนต่อไป.....
cut เบาๆ คิคิ
เด็กน้อยโตแล้ว จะไก่ หรือหมาป่า ไม่รู้ ที่แน่ๆ คงไม่นก
No comments:
Post a Comment